Jeśli zauważyłeś któryś z powyższych objawów, to prawdopodobnie twój komputer może być zainfekowany przez wirus lub wirusy. Natychmiast powinieneś sprawdzić go używając jakiegoś aktualnego skanera antywirusowego. Znajdziesz takie w internecie, które często są darmowe. Ale czym kierować się przy wyborze programu antywirusowego? Jeśli chcesz dokonać dobrego wyboru to zwróć uwagę na:
1. skaner, którego używa dany program antywirusowy. Sprawdź:
- czy ma opcje wykrywania nieznanych wirusów,
- czy potrafi skanować archiwa typu .arj, .zip, .rar
- czy ma możliwość sprawdzenia wszystkich plików lub tylko wybranych typów
- czy daje możliwość automatycznego skanowania dysków
- czy można skanować tylko wybrane napędy, dyski, katalogi
2. monitor antywirusowy, który powinien mieć możliwość działania w tle i sprawdzania każdego pliku, który przychodzi pocztą elektroniczną lub który próbujesz odczytać, otworzyć. Zazwyczaj monitor antywirusowy uaktywnia się w sytuacji, kiedy jest prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji podczas kopiowania czegoś z sieci internet lub podczas próby otwarcia załącznika w poczcie.
3. Jak często i jak łatwo można uaktualniać bazę wirusów
4. czy dzieje się to automatycznie, on-line, czy musisz sam pamiętać o aktualizacji.
Na koniec jeszcze jedna uwaga i rada. Nie instaluj kilku programów antywirusowych na swoim komputerze. Wybierz i zainstaluj jeden, ale za to dobry.

Wirus komputerowy, który najczęściej przedostaje się do komputera w poczcie elektronicznej może uszkodzić lub wręcz zniszczyć zasoby dyskowe twojej firmy lub spowodować przerwę w działaniu sieci komputerowej. Tego typu awarie mogą spowodować straty finansowe. Aby uchronić swoją firmę przed takimi niemiłymi niespodziankami koniecznie musisz używać na bieżąco aktualizowanych programów antywirusowych. Mimo używania takiego programu, może się zdarzyć, że twój komputer zostanie zainfekowany. Jak rozpoznać, że to może być atak wirusa?
Oto kilka wskazówek, które mogą świadczyć o obecności wirusa w twoim komputerze:
1. komputer bez przyczyny zawiesza się po otworzeniu jakiegoś dokumentu, pliku lub uruchomieniu programu komputerowego.
2. zmianie ulega wielkość pliku lub wynosi 0. Aby zweryfikować wielkość danego pliku wystarczy kliknąć prawym klawiszem myszy, pojawi się tobie menu, w którym jest opcja „właściwości”. Wybierz tą opcję i sprawdź jaki jest rzeczywisty rozmiar pliku. Rozmiar ten jest podawany w kilobajtach.
3. komputer wyraźniej pracuje wolniej, aplikacje zaczynają się długo otwierać.
4. słyszalne są jakieś do tej pory niespotykane efekty dźwiękowe lub wizualne. Mogą to być jakieś fajerwerki wyświetlane na ekranie lub piski.
5. nie możesz poszukać pliku, który wcześniej zapisywałeś.
6. Programy, na których pracujesz zaczynają zgłaszać niespotykane komunikaty o błędach
7. dokumenty takie jak arkusze kalkulacyjne zgłaszają obecość makr, chociaż nigdy przedtem ich nie włączałeś.

We wpisie do rejestru znajdują się w przypadku osoby fizycznej – imiona i nazwisko oraz numer PESEL, w przypadku pozostałych podmiotów – nazwę, numer REGON oraz numer rejestru (jeśli dany podmiot jest zarejestrowany w rejestrze. Jeśli tak się zdarzy, że jakiś podmiot powstał z połączenia lub przekształcenia innych podmiotów, to w rejestrze będą figurowały również numery rejestrowe podmiotów przed ich połączeniem lub przekształceniem. Jeśli chcesz zapoznać się z danymi znajdującymi się w rejestrze przedsiębiorców, musisz wiedzieć, że zawiera on sporo różnych informacji. Chcąc szybko dotrzeć w odpowiednie miejsce rejestru powinieneś znać jego budowę. Rejestr taki składa się z sześciu działów.
Dział I – w nim znajdują się podstawowe informacje dotyczące przedsiębiorstwa, takie jak: imię i nazwisko lub nazwa, siedziba, adres, poprzedni numer w rejestrze handlowym lub w ewidencji
Dział II – zawiera informacje kto reprezentuje firmę
Dział III – zawiera informacje o przedmiocie działalności firmy oraz spraw finansowych
Dział IV – zawiera informacje o stanie zadłużenia przedsiębiorcy
Dział V – zawiera zapisy o powołaniu i odwołaniu
Dział VI – zawiera wpisy o likwidacji, połączeniu, upadłości lub układzie przedsiębiorcy.
Ponieważ rejestry są prowadzone przez sądy rejonowe, został utworzona Centralna Informacja Krajowego Rejestru Sądowego, która umożliwia w jednym miejscu uzyskać informacje o wszystkich przedsiębiorcach prowadzących działalność w Polsce. Rejestr sądowy jest jawny, więc każdy ma dostęp do tego rejestru za pomocą CIKRS.

Krajowy Rejestr sądowy składa się z:
1. rejestru przedsiębiorców
2. rejestru stowarzyszeń, organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej
3. rejestru dłużników niewypłacalnych.
Co znajduje się w rejestrze przedsiębiorców i kto jest do niego wpisywany? W rejestrze przedsiębiorców znajdują się:
1. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą
2. spółki partnerskie
3. spółki jawne
4. spółki komandytowe
5. spółki komandytowo-akcyjne
6. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
7. spółki akcyjne
8. spółdzielnie
9. jednostki badawczo-rozwojowe
10. przedsiębiorstwa państwowe
11. przedsiębiorcy zagraniczni
12. towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych
13. inne osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą, które z mocy prawa podlegają wpisowi do rejestru, przykładowo fundacje
14. oddziały przedsiębiorstw zagranicznych działających w Polsce
15. główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń.

Jeśli ankietowany udzielił odpowiedzi B, to zadaj mu pytania od 4 do 6. Są to najważniejsze reguły, których należy przestrzegać, aby sama ankieta jak i instrukcja była jasna i zrozumiała dla obu stron, osoby ankietowanej i ankietera.
Aby uniknąć poważniejszych błędów w przygotowaniu kwestionariusza, który ma posłużyć do badania potrzeb i zbierania opinii klientów układaj pytania na końcu pracy przy kwestionariuszu, a nie na samym początku. Poświęć czas i zainwestuj trochę pieniędzy w przeprowadzenie tzw. pilotażu, czyli wywiadów próbnych. Przeprowadź taki pilotaż na grupie około 5 do 15 osób. W ten sposób dowiesz się:
-które pytania mogą być zrozumiane inaczej niż pierwotnie zakładałeś,
-czy kwestionariusz wyczerpuje zakres zagadnień jakie planowałeś poruszyć w badaniu,
-które pytania są zbyt długie, albo zbyt skomplikowane, ewentualnie bardzo podobne i należy je przekonstruować,
-czy musisz zmienić kolejność pytań lub układ całego kwestionariusza,
-czy musisz doprecyzować kategorie odpowiedzi tak aby były bardziej zrozumiałe
Ważne jest, aby w trakcie pilotażu, ankieter notował wszelkie spostrzeżenia i uwagi oraz trudności jakie napotkała osoba ankietowana podczas udzielania odpowiedzi na poszczególne pytania. Będzie to dla ciebie znakomity materiał do przemyśleń, dzięki któremu będziesz mógł stworzyć lepszy kwestionariusz, a twoje badanie będzie dokładniejsze i wiarygodniejsze, a w końcu o to chodzi.

Do każdego kwestionariusza należy opracować instrukcję dla ankietera. Dokument ten ma za zadanie objaśnić i sprecyzować sposób, w jaki mają być zadawane pytania oraz w jakich sytuacjach ankieter powinien dopytywać osobę ankietowaną o szczegóły. W instrukcji powinna być zawarta także wskazówka mówiąca o tym, jakie pytanie lub pytania należy zadać ze względu na odpowiedź udzieloną na pytanie poprzednie. Fachowo nazywa się to filtrami lub pytaniami filtrującymi. Wszystkie zasady poruszania się po ankiecie powinny być dokładnie opisane. Znaczy to tyle, że konstruując kwestionariusz, musisz wyobrazić sobie możliwe odpowiedzi, aby zadecydować, czy w zależności od tych odpowiedzi należy zadać jakieś dodatkowe pytania, czy też nie. Z tego powodu kwestionariusz musi być odpowiednio zorganizowany, a w instrukcji musi znaleźć się informacja co w takim przypadku ankieter ma robić dalej. Jest to tzw. ścieżka zachowań dla ankietera zależnie od udzielonej odpowiedzi. Praktycznie wygląda to tak, że jeśli na jakieś pytanie została udzielona odpowiedź A, to opuść pytania od 4 do 6.

Jeśli decydujesz się na rozesłanie kwestionariuszy ankietowych do zainteresowanych osób drogą pocztową, to pamiętaj o następujących zasadach:
1. Kwestionariusz wysyłany pocztą może zawierać więcej pytań.
2. Można użyć większej ilości pytań, które wymagają odpowiedzi na skalach ocen (muszą być przedstawione graficznie)
3. Możesz zawrzeć pytania bardziej osobiste lub drażliwe. Ankietowany może chętniej na nie odpowiedzieć, gdyż ankietę wypełnia bez udziału osób postronnych, bez obecności ankietera.
4. Nie stosuj pytań, które wymagają skomplikowanych instrukcji wyjaśniających jak na nie odpowiadać. Nie należy też stosować pytań wykluczających, zależnie od udzielonej odpowiedzi na jakieś wcześniejsze pytanie.
5. Nie stosuj w miarę możliwości pytań otwartych, bo jest to badanie na odległość, więc nie masz możliwości dopytać osoby badanej o ewentualne szczegóły
6. pamiętaj, aby pytania były jasno sformułowane i zrozumiałe. Jest to badanie na odległość więc badany również nie ma możliwości dopytać ankietera o wyjaśnienie.
Należy bezwzględnie do przesyłki dołączyć list przewodni z prośbą o udział w badaniu oraz krótkie wyjaśnienie i uzasadnienie czemu mają one służyć. No i oczywiście nie możesz zapomnieć o dołączeniu zaadresowanej koperty zwrotnej ze znaczkiem, w której osoba ankietowana odeśle tobie ten wypełniony kwestionariusz. Musisz o tym koniecznie pamiętać. W końcu to tobie najbardziej zależy na jak największej liczbie odpowiedzi, więc musisz zrobić wszystko co tylko się da, aby uprościć tą pracę osobie ankietowanej do maksimum. Pamiętaj, że ankietowany poświęca swój cenny czas i nie ma żadnego obowiązku odpowiadać na twoją ankietę. Jest to tylko jego dobra wola.

Mając gotowy kwestionariusz ankietowy możesz przystąpić do badań. Jak to robić? Badania można przeprowadzać na trzy sposoby:
 poprzez rozmowę telefoniczną
 rozmawiając bezpośrednio z osobą badaną
 wysyłając kwestionariusz do osoby ankietowanej pocztą
Jeśli badania przeprowadzasz poprzez rozmowę telefoniczną, to wybierając ten sposób badań musisz wziąć pod uwagę kilka czynników. Jednym z nich jest trudność namówienia osoby badanej na dłuższą rozmowę przez telefon. Poza tym osobie ankietowanej jest dużo łatwiej w takiej sytuacji odmówić niż przy metodzie bezpośredniej rozmowy. Stąd musisz być przygotowany na dużo mniejszą efektywność takiego badania i jeśli już się zdecydujesz na to rozwiązanie, to pamiętaj, że nie możesz zadać więcej jak kilka pytań, na pewno nie więcej jak 7 do 9, a najlepiej gdyby ich było 4 do 6. Ograniczając liczbę pytań do niezbędnego minimum zwiększasz sobie prawdopodobieństwo przeprowadzenia udanego wywiadu telefonicznego z osobą ankietowaną.
Kwestionariusz ankietowy do badań prowadzonych metodą bezpośredniego wywiadu niczym się nie różni od kwestionariuszy do badań pocztowych. Badania przeprowadzane metodą bezpośrednią są najskuteczniejsze, ale też najbardziej pracochłonne i kosztowne. Wiążą się z licznymi wyjazdami do osób ankietowanych.

7. Unikaj zadawania na początku pytań drażliwych lub takich, które mogą wywołać negatywne emocje lub wprawić osobę ankietowaną w zakłopotanie lub zły nastrój. Mam na myśli przede wszystkim pytania ze sfery prywatnego lub wręcz intymnego życia osoby ankietowanej. Na pewno nie polecam pytać na samym początku osoby ankietowanej o zarobki. Takie pytanie może sprawić, że będzie to jedyna i ostatnia odpowiedź na ankietę, jeśli w ogóle uzyskasz na nie odpowiedź. Tego typu pytanie najlepiej jest zadać na samym końcu. Wtedy jeśli nie uzyskasz na nie odpowiedzi, to nic już nie stracisz, bo na resztę pytań już odpowiedzi uzyskałeś wcześniej.
8. Pytania związane z cechami społeczno-demograficznymi (pytania metryczkowe) należy umieszczać na końcu kwestionariusza.
9. Pamiętaj, aby pytania ogólne poprzedzały pytania szczegółowe. Przykład: najpierw zadajemy pytanie: co nie podoba się Pani w opakowaniu tego produktu?, następnie można spytać: czy uważa Pani, że sposób otwierania pudełka jest wygodny? Zadając pytania w odwrotnej kolejności, jako odpowiedzi na pytanie ogólne dostaniesz sporo ocen na temat sposobu otwierania tego pudełka, a mała garstka pytanych udzieli odpowiedzi dotyczących przykładowo koloru pudełka.

4. Pytania muszą być proste i krótkie. Nie zadawaj pytań w stylu: czy uważa pan, że nie należy słodzić kawy? Przy tak zadanym niejednoznacznie pytaniu odpowiedź nie będziesz w stanie rozstrzygnąć jakie znaczenie ma odpowiedź na tak, ja jakie na nie.
5. Formułuj pytania tak, aby można było na nie udzielić odpowiedzi. Przykład: czy jesteś w stanie odpowiedzieć na pytanie o liczbę herbat wypijanych w ciągu miesiąca, albo liczbę kostek masła kupowanych w ciągu roku. Sądzę, że nie, dlatego nie ma sensu w ten sposób konstruować pytań.
6. Pytania łatwe umieszczaj w ankiecie na początku. Ta prosta zasada sprawi, że ankietowana osoba nie zniechęci się zaraz na początku zbyt trudnymi pytaniami i udzieli odpowiedzi na znaczną ich większość lub nawet wszystkie. Z tego powodu dobrze jest zacząć ankietę od pytania zamkniętego.